week 7 | Cobbers Charm


Ze worden al maar ouder, groter, sterker en wijzer (?)… Zeven weken zijn al verstreken, nog even en ze gaan allemaal uitvliegen. Behalve eentje dan, die blijft lekker bij mij. Dat verzacht het wel een beetje want het gaat wel moeilijk worden hen te missen straks, deze bruine knuffeltjes (met tandjes…!) met elk een eigen karaktertje. Zo heerlijk ze in huis te hebben en van alles met ze mee te maken. Het blijft genieten.


En al weer een drukke enerverende week, ze maken wat mee…. Weer van alles gedaan, wennen aan het tuigje, weer even achter in de tuin, spelen met dozen en allemaal andere eenvoudige maar razend interessante voorwerpen. Een topuitje is toch wel steeds even lekker los door de kamer denderen met zijn allen. En Kyra dendert er als een olifant doorheen, maar toch wel voorzichtig, ze stapt nooit op een pup. Spelen met de puppen vindt ze steeds leuker en leuker. Ze kijkt ook steeds even bij iedereen wat ze aan het doen zijn. En ik hou ze ook voortdurend in de gaten of ze geen al te rare dingen uitvreten. Zoals brokken van Moshe en Kyra uit hun bakken stelen….hahaha…., geen gezicht, stonden ze met zn allen op hun achterpootjes zodat ze net hoog genoeg kwamen voor de standaard met bakken. Maar het was net genoeg…


Ze leren steeds meer van elkaar, als er iemand hard piept stopt de ander met bijten. Dat zijn hele belangrijke dingen die ze leren in de laatste weken in het nest, een rem op het bijten. Toch gaat het er wel heftig aan toe, dat wel. En de kleden in de puppyren blijven niet meer zo makkelijk op hun plaats. 


De grote dag was afgelopen vrijdag, naar de dierenarts in Limburg. Om 9.00 uur waren we daar, met moeite de schatjes achtergelaten, dat was even slikken. Maar ze waren in goede handen en 's avonds thuis waren ze al weer heerlijk aan het spelen. Alsof er niets gebeurd was, niet te geloven terwijl ze gesteriliseerd en gecastreerd zijn. Alles is uitstekend gegaan. Het autorijden ging ook heel goed, geen enkel probleem. 


Wandelen aan het riempje is inmiddels uitgebreid naar de voorkant van mijn huis. Nu in het echt op het trottoir…, met passerende auto's (een paar), wat fietsers, paar mensen in de buurt (die wel even wilden kijken…!). Mijn buurkinderen hebben me weer trouw geholpen, dat doen ze met veel plezier en ik ben ook blij met hun assistentie. Is ook heel goed voor de puppen en ik kan dan wat makkelijker foto's maken. Het was een succes dit nieuwe avontuur in de buitenwereld, eventjes wennen maar het ging vrij snel heel gemakkelijk. Ze groeien stapje voor stapje toe naar uitbreiding van hun wereldje, dus ze zullen nu ook snel toe zijn aan hun 'eigen leven' bij hun nieuwe baasjes. Aan alles is te merken dat het bijna wel tijd is, ze willen meer en meer ontdekken en beleven. De komende dagen nog weer wat dingen oefenen, alles wat maar prettig of belangrijk is dat de pup dit een keer meegemaakt heeft. Zo zal ik ze ook nog even een badje geven, best een spannende gebeurtenis is zoiets, het is goed dat ze dit hier nog even meemaken.





© copyright 2012                                                                                                            info@cobberscharm.nl